UPDATE 25-01-2022:
Akela is een schat met mensen, geniet van de aandacht die ze kan versieren en staat altijd klaar voor knuffels! Ze is heel speels en het is grappig om haar bezig te zien met haar speeltjes maar ze heeft 1 minpuntje: ze heeft het niet op haar soortgenoten, haar kroost heeft ze met veel liefde grootgebracht maar daar is dan ook haar liefde voor de medekatten gestopt.
Haar eigen mensen daarentegen zou ze aanbidden tot het einde!

September 2021, uit het Dagboek van Fabienne: Akela en kroost. Een moedertje met hoop.

Het was een hete zaterdag toen een vrouw aan de deur stond en ons een mama met kittens wilde afgeven. We zitten echter vol tot aan de top, en weten niet meer welk opvanggezin nog meer aankan. Dus vroegen we even geduld te hebben. Maar dat werd ons niet in dank afgenomen want toen we naar huis wilden gaan stond de mama met haar kittens in een kartonnen doos in een glazen kist naast het veld van de refugio. Met een duizendste geluk zag een van onze mensen dit en konden ze op het nippertje gered worden. Ze werden noodgedwongen in een noodkooi gehuisvest, want geen mens die nog meer aankon. Ook wij niet, maar de beestjes waren er nu eenmaal.

De volgende maandag stond er plots een Française aan de deur met twee identieke kittens. Wat raar. Zogezegd gevonden in haar tuin, maar wel met de boodschap dat het de rest van de familie was van de mama met kittens. Het moet mijn buurvrouw geweest zijn, zo zei ze. Toen ze door de mand viel, kwam de ene na de andere "hm, euh.”, gevolgd door eindeloos veel excuses, na haar zwak in mekaar gestoken verhaal. Ze ontkende natuurlijk dat ze die arme beestjes daar had achter gelaten in 40 graden hitte.

Enfin, om een lang verhaal kort te maken: moeder en kinderen stellen het wel, zijn dankbaar, en gelukkig ver weg van de handen van diegene die hen met alle mogelijke middelen gedumpt hebben.