Lilli in memoriam

Lilli in memoriam

December 14, 2017 18:46
Liefste Lilli,

Anderhalf jaar geleden vond ik je foto op de website van SHIN. Het was liefde op het eerste zicht. Ik liet je foto aan mijn man zien, en ook hij was meteen verkocht. We lazen het tekstje bij je foto, je was gevonden, hoogzwanger, ondertussen bevallen van 5 puppies, en nu zocht je een nieuwe thuis. Een huisbezoek van Nancy volgde, en je mocht al met het eerstvolgende vliegtuig mee.

Toen je aankwam op de luchthaven was je dadelijk enthousiast, alsof je wilde zeggen, joepie, waar gaan we nu naartoe? Thuisgekomen bleek al snel dat spaghetti je lievelingseten was. Iedereen kreeg onmiddellijk een dikke knuffel van jou en dezelfde avond nestelde je al bij ons in de zetel, en dat zou je plekje worden voor de rest van je leven.

Het is niet altijd gemakkelijk geweest, je kon in je enthousiasme weleens wat kapot bijten. Maar ik kon niet boos op je zijn, die lieve oogjes deden mij keer op keer smelten.

We zijn veel op vakantie geweest samen. En daar stond je in het middelpunt van de belangstelling. Deze zomer zijn we gaan wandelen in Oostenrijk, waar je als een geitje de bergen op schoot, en stenen en stokken uit rivieren viste. In Slovenië ging je zwemmen in de zee, en overal keek iedereen je na. Omdat je zo mooi bent, maar ook omdat je zoveel levenslust uitstraalde. We lagen met het hele gezin op een hotelkamer, en dat vond jij zo leuk. Stiekem kroop je elke avond bij mij in bed, of bij mijn man, je voelde je echt geborgen bij ons gezin.

Terug thuis kregen we je vriendje Lasse op vakantie. En je was nog vrolijker dan anders bij je speelkameraadje. Samen liepen jullie om ter eerste naar de Laak voor een plonsje. Jullie zaten achter elkaar aan, en blaften naar de andere honden als twee partners in crime.

En toen kwam die ene dag. Die dag dat ik nog vlug even met jullie wilde gaan joggen, voordat het bezoek kwam. Ik besliste om Lasse aan de lits te houden en jou los te laten. Jij had dat toertje tenslotte al honderd keer met mij gelopen. We moesten eventjes langs de grote baan, en normaal bleef je dan dicht bij mij. Maar die dag liep je de stoep af, een klein stukje maar, maar net op dat ogenblik kwam die auto aangereden. Je hebt nog even gekwispeld, en toen was je dood.

Het doet zo'n pijn, hoe moeten wij nu verder? Alles doet me denken aan jou, nu pas besef ik hoe onze levens vervlochten waren.

Mijn allerliefste Lilli, prinses Lillifee,

Het spijt me zo dat dit is moeten gebeuren, jij verdiende een lang en gelukkig leven. Ik zou alles geven om je terug te krijgen. Ik probeer me steeds te herinneren hoe je rook, hoe je pootjes voelden, hoe je je snuitje tegen mij aan wreef. Ik mis je zo.

Rust zacht lieve Lilli, ooit zien we elkaar weer.

Dikke kus, je mama

Dorien Keil

Help de honden en geef...

doneren

De website van ACE | SHIN maakt gebruik van cookies.