Dagboek van Fabienne

Onze refugio onder water

Het was weer een dagje,...

Lieve, mooie Enan,...

Enan wacht al zo lang op zijn forever home.

Farah, hoogzwanger aan de poort,...

Ze waren al overal geweest met de hoogzwangere Farah, ze stond erbij met haar dikke buikje en droevige snoet… Nergens wilden ze haar, groot en zwart, en ook nog zwanger… Het dodenstation was hun laatste mogelijkheid… Daar zou Farah geen 10 dagen meer geleefd hebben want ze had geen chip, en aangezien ze daar dezer dagen ook ei en eivol zitten, zijn levens van geen tel… Farah is een rustige lieve labrador, ze gaat elke dag beter maar heeft geen liefde noch aandacht gekend… Als je haar aanhaalt straalt ze heel even om dan weer in haar trieste motie te gaan, ze moet het allemaal even verwerken… Iemand zal haar in z'n hart sluiten… Dat is hetgeen dat ze verdient en waar we aan zullen werken… Ze is sociaal en zacht met haar medebewoners, en lief met de vrijwilligers en studenten…

Sus,...

Wie geeft onze Sus eindelijk zijn welverdiende warme mand, deze lieverd wacht al zo lang.

Sucre en Scofield, twee Valentijntjes aan de beurt...

Ze kwamen een tijdje geleden binnen in bedenkelijke omstandigheden... Beiden werden gevonden ergens in een vuilbak bij een vrijwilliger in de buurt. Ze waren meer dood dan levend… Toen ze de hondjes vond en binnen bracht dachten we niet dat ze het zouden redden maar ja hoor, ze zijn erdoor gekomen. Ze stelen ieders hart, het zijn Pit Bull kruisingen met karakter maar bij ons super sociaal gevormd… Ze lopen sinds een maand aan onze burelen en daar krijgen ze van iedereen, mens en dier, knuffels en normen aangeleerd. Het zijn onze Valentijntjes vandaag want we willen graag dat zij vandaag de aandacht krijgen… Onze wens is dat ze bij verantwoorde baasjes terecht komen, mensen die het ras kennen en hen een rechtvaardige opvoeding geven, hen als echte vrienden in huis halen… Het is zo jammer dat dit ras, samen met nog enkele andere rassen zo wordt gediscrimineerd… Ze worden puur en vriendelijk, mensgericht geboren… Onze Sucre en Scofield moeten gelukkig worden nadat ze voor dood werden achter gelaten… Ze kijken zo grappig naar je, boos en ernstig, maar als je ze knuffelt dan pas komen die lieve schatten helemaal los… Ze kennen tot op heden alleen spelen en knuffelen, lopen en rennen met andere honden, groot en klein, hun start is goed gemaakt… Wie zet deze missie verder en maakt er gelukkige hondjes van, van onze twee Valentijntjes… Op hoop van zegen

Angela gered uit het dodenstation...

Angela werd met enorme tumoren gedumpt in een dodenstation… Ze heeft waarschijnlijk heel wat nestjes op de wereld gezet maar vandaag is ze een wegwerpartikel… Ze werd door zowat iedereen aangevallen omdat ze een te onderdanig en nederig karakter heeft… Ze is nooit gewend geweest ook maar enige waarde te hebben voor iemand, zeker niet voor zichzelf… Als je ziet hoe deze hond moest leven, met die enorme tumor onder haar buikje, draait je maag rond… Eens bij ons, stelde onze dierenarts ook nog eens mastitis vast en werd duidelijk dat ook de tumoren rondom haar tepeltjes verwijderd dienen te worden… Het wordt een zware operatie, maar we gaan het wel doen… Het is een oudje, maar wat een lieve schat… We hopen dat ze toch nog een tijdje geluk mag kennen… Ze zal het zo heerlijk ervaren, zo appreciëren, haar dankbare snoet is nu al zo hartverwarmend...

Papie en kinderen op straat,...

Een heel bang wit hondje met pups stond aan de poort... Ze moesten 'hen' niet meer, 3 witte hummeltjes... Bang kijkend, van de mama weg gerukt, weg van hun vertrouwelijke omgeving... In eerste instantie denk je 'weer een mama met pups'... Maar neen hoor, dit keer was het Papie met zijn kroost. De moeder kregen we niet, altijd handig voor volgende feestdagen en daarbij horende geschenkjes voor de kinderen he... 'Papie' hebben we hem genoemd, hij is zo enorm bang, hij weet niet waar kruipen van angst... We wachten nu af tot hij een beetje ontdooit en los komt... Zijn pupjes hebben we veilig in een fostergezin kunnen plaatsen, Papie daarentegen blijft voorlopig bij ons…

Herminia, een kleine Pinscher van 2 jaar, leefde zo...

Buren waren er al lang niet meer blij mee, ze hoorden dag en nacht het kleine hondje stilletjes kreunen, met daarop direct een zware reactie van haar baas. Hij accepteerde geen enkele tegenwind, noch gemopper van het kleine ding dat sinds pup in deze erbarmelijke toestand moest leven... De grote heerser besliste over hoe en wat. Tot grote ergernis van de omringende buren, maar ze kregen Herminia niet gered... Zolang er eten en water is... Dat ze niet beschut zat en nooit van de ketting kwam, was niet belangrijk, zo stelt de wet... Herminia steelt ieders hart, een timide, niets verlangend hondje dat heel haar leven aan een ketting van amper een meter lang hing, vastgemaakt aan een steen... Eenzaam, en de tijd verbijtend van verdriet en verveling, zag ze haar mooiste tijd als jonge pup voorbij gaan... Eindelijk hebben de mensen om haar heen de strijd gewonnen en werd ze aan ons over gedragen. Haar timide snoetje en haar onschuldige ziel zijn nu eindelijk gered! In het begin was ze een beetje bang, maar dat gaat snel over, slim als ze is, weet ze dat er een andere periode is aangekomen! Ze weegt amper 5 kg, ze is een lieverd die nog lang ergens gelukkig kan worden…

Een Spaans kattenvrouwtje verteld,...

Han masacrado la colonia de La Puntilla. Han matado a palos a 19 gatos y han dejado alli los cadáveres. Se sabe quièn ha sido.

Het verhaal van Marcela en haar pup,...

Het verhaal van deze Epagneul Breton van amper 9 kg is schrijnend... Haar baasje is een boer uit de campo, hij haalde Marcela in huis dankzij de een of andere buurman die weer eens een nestje pupjes had. Even voor de kleinkinderen, een bewegend 'vierpotig dingetje' in huis, waarom niet? Eens de pup eraf, en eens Marcela Marcela wilde zijn, was het genoeg... Ze is amper een jaar oud. Zoals de natuur het geregeld heeft werd Marcela uiteraard zwanger na haar eerste loopsheid. Toen de pupjes ter wereld kwamen werd ze in een lege, vuile container vast gemaakt. Geen dak boven haar hoofd, geen dekentje, noch een stuk karton om zich te beschermen tegen de koude, regen of wind... Een voor een stierven de pupjes van ontbering, slechts eentje overleefde... Toen we deze melding kregen, hebben we onmiddellijk ingegrepen en hebben zonder moeite, maar veel te laat, moeder en zoon kunnen weg halen. Mama en haar enige overlevende pup werden gered. Ook dit pupje is erg zwak en het mag een mirakel heten als kleine Marcel het redden zal... Moge ons werk beloond worden, met dank aan alle vrijwilligers, aan alle mensen die met deze operatie mee leefden... We hopen dat het een meer dan Happy End mag worden,...

Loucia verloor haar pootje in een val,...

Loucia was een hondje dat leefde bij een familie waar ze geen waardig bestaan had, ze kreeg nauwelijks eten, 
van verzorging kwam weinig of liever helemaal niets terecht.
Het hondje was jong en werd loops, kort daarop werd ze zwanger en bracht haar pupjes ter wereld in erbarmelijke omstandigheden, ..
Ze moest zien aan eten te geraken om haar kroost in leven te houden en liep dagelijks de vuilbakken af,..of liep aan de rand van het bos zoekend naar eten,…toen ze op een dag het bos in liep werd ze gevangen in een val,…
De baasjes wilde er niets meer mee te maken hebben,…
Loucia werd door de val levenslang verminkt, haar pootje werd acuut geamputeerd … nadat Loucia naar ons kwam, we  de pupjes ophaalde werd het verhaal nog triester, elk van hen stierf van ontbering en ondervoeding,...
Loucia vocht en wilde zo graag haar pupjes gelukkig zien worden maar geen van hen heeft het gered,…
Mama Loucia leeft nu op drie pootjes, moet alles even verwerken, maar blijft vriendelijk en dankbaar,..
Ze is van karakter een rustig dankbaar gelaten hondje,..

MImi, herdertje van 7 maanden, achter gelaten in een appartement,...

Mimi is een herdertje van 7 maanden werd aangekocht door een echtpaar,…

Op politiebevel werden de drie honden van hun trieste bestaan gered,...maar nu??

We kregen al een jaar geleden deze klacht binnen, sinds is het in handen van de politie en de urbanisatie waar de drie honden leefden, …

Nicolas heeft SIDA,...en dan?

Nicolas is een pracht kat als je hem ziet,…6 kg, een gouden karakter,….maar,..
Hij werd van een balkon gegooid en brak hierbij een pootje en kwetste ernstig zijn andere pootje, hij werd door de vinder af gegeven aan de poort, in een grote kartonnen doos,..opgeruimd staat netjes,…
Waarom denk je dan…en …Hoe kan je dat,..maar we weten nu waarom, onze stakkerd heeft ergens de ongeneeslijke ziekte Inmunodeficiencia felina,
en dat zal hoogst waarschijnlijk de reden zijn van zijn dumping,
Hij kan hier heel oud mee worden maar zijn ziekte kan hij over geven aan andere poezen indien ze seksueel contact hebben of vechten, daarom zoeken wij ergens zwaar hij alleen als poes zou zijn, of met honden, want die zijn hem dierbaar,..
Nicolas is een lieverd maar heeft dus een zwaar rugzakje mee sleurend,….
Toch past ook op zijn leventje een dekseltje,..mensen die geen poezen hebben of mensen die ergens een hond hebben die een poes als vriend willen,…

Het gaat niet altijd over rozen,...het verhaal van Betty,....

Betty haar leven begon in Spanje als zijnde een Drie Koningen geschenkje,…

Vandaag vrijdag Aurora werd gered van een zigeunerkamp,...Dieronwaardig!!

Ja mensen dit is een hond, zij werd gevonden aan de rand van een zigeunerbuurt, waar mens en dier niet gerespecteerd wordt,
Jonge kinderen gooiden met stenen naar haar, dat was wat opviel en toen zagen ze de arme in elkaar gekrompen ziel in een hoekje zo ver mogelijk weg kruipen,
Ondanks dat ze nog nauwelijks op haar pootjes stond ging het staartje van geluk met het ontvangen van twee mensenhanden rond dat tere lijfje.
Dit keer handen om haar gelukkig te maken,..
Ondanks de zware en onwaarschijnlijk heftige verwaarlozing heeft ze het vertrouwen in de mens niet verloren, integendeel, ze legt dat tengere koppie in je handen, en eet en eet en eet, dat was al heel lang geleden,..
Alle mediterranen testen zijn negatief, ze is gewoon uitgehongerd, ze moesten haar niet meer, ze zou wel dood gaan.
Maar AURORA, heeft dit alles doorstaan, nu begint haar leven,..en dit zal anders worden.
Het kent geen woorden, noch begrip voor wat honden en andere dieren hier moeten ondergaan,..het is onbegrijpelijk.

Celien reeds afgestaan, pas vlak na de Kerst,...

We kunnen haar echt niet bijhouden, ze is te jong, het is een puppy,..

Onze Oliver is gelukkig,...

 

Mosis

 

Ipanema, aan de poort,...een levens skelet...

 https://www.youtube.com/watch?v=JT8F_ZUyEeA

Tien kleine pups EN NOG EN NOG EN NOG...

De tien kleine pupjes die in de gloeiende hitte aan de ingang van de poort in een doos gevonden werden, hebben het tot op heden

Fran en Curro, vastgebonden aan een grote vrachtwagen,...

Fran en Curro, beiden keken de chauffeur met hijgende tongetjes aan toen deze terugkwam van een stop aan een benzinestation...

Help de honden en geef...

doneren