Dagboek van Fabienne

Comino, de geschiedenis herhaalt zich, over and over again...

Deze kleine muis werd ons als volgt gedumpt: zijn baasje werd geopereerd aan haar rug, waar haar leven veranderde en ze naar een kleinere woning moest verhuizen... Haar hondje van 3 kg was haar teveel geworden, niettegenstaande het hondje niet zonder haar wilde verder gaan, zijn baasje was zijn leven... Of een klein hondje van 3 kg een probleem is, het is alleen maar een zegen, niet? Ook haar kinderen wilden zeker geen zorg voor het kleine hondje dragen... Toen ze Comino brachten kregen we zijn paspoortje in handen, een paspoortje uit Oost-Europa waar hij geboren werd ergens in een fabriek van rashonden, waar zijn moeder heeft geproduceerd en geproduceerd, tot ze erbij neerviel...

Sue, een oudje, haar dagen waren geteld...

Sue, een ouder dametje, werd door haar baasjes afgegeven om afgemaakt te worden... Het kleine zwarte hondje zat onverbiddelijk in de grote kille kooi, samen met nog enkele andere ter dood veroordeelden... Duizenden ondergaan ongezien en zonder scrupules dit lot, sommigen hebben geluk, anderen gaan zonder stem, zonder recht, heen... Om dan nog maar te zwijgen over de manier waarop... Alles gebeurt netjes achter de gesloten deuren van dood en mondjes dicht... Sue had geluk, we konden haar redden... Ze is het meest lieve beestje dat je in huis kan halen, vriendelijk en meegaand, gehoorzaam, sociaal en altijd blij met een knuffel over dat zwarte kopje... Ze is nu bij ons, ook in een kooi, maar met recht op een toekomst, op een mooie tijd die haar leven vullen zal... De dankbaarheid, de vriendschap, de dagelijkse glimlach op je gezicht die zij brengt bij ons allen, is alleen maar een reden meer om deze schat nog een kans te geven, een kans die ze meer dan wie ook verdient...

Pastorrr... Ooit veroordeeld tot de dood in een dodingstation, en nu... Pastorrr en zijn lammetjes

Onze ‘PASTORRR’!!! Zo riep Rosalia destijds (in 2009) over die ene Herder die maar geen ‘thuis' kon vinden, maar die haar bescherming had in het dodenstation... We waren zo gelukkig toen hij eindelijk gered werd door een heerlijk echtpaar! Pastorrr is sindsdien hun eigenste engel, ze zijn helemaal verliefd op hem en Pastorrr is niet meer weg te denken uit hun leven… Dit verhaal moet je echt lezen, door de adoptante zelf verteld… Of hoe het geluk op een klein plaatsje kan liggen...

Lumia, uitgekozen aan een winkelraam en gekocht op blauwe maandag...

Lumia is een hondje dat een 3-tal jaren geleden werd aangekocht van achter een uitstalraam van een dierenwinkel… Op een blauwe maandag, en op een emotioneel moment, kocht de Spaanse familie het hondje uit de glazen kast… Lumia was een prachtig en pluizig pupje, de beste vriend van de kinderen, maar helaas was dat maar van korte duur, tot Lumia puber werd en wat ondeugend werd, en ze wilde spelen en knabbelen hier en daar… Toen het de vrouw des huizes te veel werd, werd ze weg gegeven aan een collega op haar werk, die op haar beurt Lumia weer weg gaf aan iemand met een buitenverblijf waar ze 1 keer per week naartoe gingen… Toen deze chalet verkocht werd, had niemand eraan gedacht dat Lumia daar ook nog zat… Pas toen de nieuwe eigenaar kwam, in het gezelschap van enkele werkmensen die opknapwerk moesten aanvangen, vonden ze Lumia… Graatmager en hoogzwanger… Het hondje was bang en zwaar verwaarloosd… ‘Per ongeluk’ zwanger geraakt en enorme honger en eenzaamheid geleden… Het was werkelijk onbegrijpelijk, en volkomen onwaarschijnlijk… Lumia is nu een beetje aan het bekomen van haar ellendige bestaan… Allemaal het gevolg van een impulsaankoop, van achter het winkelraam, dat hier helaas nog altijd is toegestaan… Lumia is een uitmuntend mama’tje en een schat van een hondje, lief en dankbaar, bijzonder attent en goed voor iedereen… Ze is een apart hondje dat zoveel beter verdient...

Dafne belandde uiteindelijk in het dodenstation, Prince en Ginette hadden meer geluk...

Als mensen je opbellen om hun hond af te staan, noemen wij dat in de meeste gevallen gewoon ‘dumpen’… Maar met het baasje van Ginette en Prince hadden we toch een ander gevoel… Tot we ons realiseerden dat hun zusje Dafne in het dodingstation terecht gekomen was… Het viel ons op dat ze als twee druppels water op Ginette en Prince leek, en ja hoor, hetzelfde verhaal: een man die er na een scheiding alleen voor stond met 4 honden, bracht Dafne daar binnen… Het arme beest was helemaal van streek en zwaar vermagerd op het moment dat ze met ons mee mocht… De man wist naar eigen zeggen van geen hout pijlen meer te maken en bracht dus nummertje 3 van de 4 (identieke) honden, de arme Dafne, in het dodingstation binnen… Soms ligt het geluk op een klein plaatsje… Dafne is nu bij ons, herenigd met haar familie, en het gaat goed met haar, ze is een rustige, bedeesde, maar erg lieve en goede hond. Ze is heel erg gehecht aan mensen, en bijzonder dankaar… Ze is sociaal en lief, een unieke lieverd die echt wel beter verdient, net als de anderen van haar familie… Laten we hopen dat hun andere broertje of zusje alsnog niet hetzelfde lot moet ondergaan...

Baasje overleden... Toy en zijn vriendje naar hun eindstation...

Toy is net 10 jaar geworden... Samen met nog een hondje was hij de lieveling van zijn oude baasje, die sinds enkele jaren alleen met hen leefde, nadat zijn echtgenote overleden was. Zijn twee hondjes waren ALLES voor hem, zijn enige houvast in zijn eenzame bestaan, hun vriendschap, hun ‘zijn' hield hem jaren op de been en voor hen leefde hij verder… Zijn enige wens was dat zijn hondjes goed terecht zouden komen als hij zou gaan, dat werd hem ook beloofd, tot hij plots kwam te overlijden… Het hebben en houden van vaderlief werd het belangrijkste van de dag, maar hun belofte om voor de hondjes te zorgen werd op de achterbaan geschoven… Uiteindelijk bleek dat noch zijn zoon, noch zijn dochter, hun belofte waar wilden maken waardoor Toy en zijn vriendje op straat belandden en naar het dodingstation werden gebracht… Toy overleefde het, dankzij een kennis van zijn baasje die hem uit die hel gered heeft… Toy is gewoon aan (klein)kinderen en andere hondjes... Hij is een trouw, klein manneke, een vriendelijk baasje, dat alleen maar hoopt om nog even gelukkig te mogen zijn… Klein als hij is wil hij ergens een plaatsje, waar hij oud en grijs mag worden tot hij er niet meer zal zijn en verenigd zal worden met zijn baasje waar hij zo van hield...

Sorro overleefde aan een benzinestation...

Sorro is een grappig ventje… Hij heeft humor en zeker zin om gelukkig te worden, hij kan zo blij zijn om niets… Hij werd opgemerkt aan een benzinestation waar hij weken bleef wachten en hopen dat zijn baasje terug zou komen om hem op te halen… Omstanders wisten te vertellen dat een auto met kinderen in hem hadden achter gelaten, zouden ze op vakantie vertrokken zijn? Hij is in elk geval goed met kinderen, speelt graag met een balletje en is sociaal met andere hondjes en een knuffel voor iedereen. In het begin is Sorro bang voor mannen, maar met liefde en geduld gaat dat helemaal weg. Sorro is gek op water, als het zonnetje hem te warm wordt, legt hij zich in zijn drinkbakje waar hij net in past… Iedereen is gek op dit grappige diertje, dat zich knap redden kan ondanks dat hij zo hunkert naar een warme, veilige thuis… Sorro is een klein, flink en tof heertje! Als je hem zo ziet lijkt hij wel een klein vosje...

Rumi leefde in een zigeunerkamp...

Rumi is een Bodegerootje van een 6-tal jaren oud. Hij leefde jaren in een zigeunerkamp van Roemenen die hem of lieten rond lopen in de stallen of vast maakten aan een nylon koord… Verder werd er totaal niet naar hem omgekeken… Zijn oren en zijn staartje werden brutaal gecoupeerd, zijn bestaan was er troosteloos en ongewenst… Hij hing meestal dag en nacht, zonder ook maar enige bescherming, aan die nylon koord, maar Rumi wist zich steeds zelf te bevrijden en ging dan gezellig bij de paarden een beetje troost zoeken in de stallen. Een tijdelijke werkkracht daar ontdekte dat Rumi niet lekker was en vond het zo triest voor dit kleine Bodegerootje dat hij hem, totaal ondervoed en ellendig, naar het dodenstation bracht… Toen hij echter hoorde dat hij hier zou worden afgemaakt binnen de 10 dagen, heeft hij hem terug vrij gekocht en tijdelijk onderdak gegeven… Maar ook zijn bestaan was onzeker, en zo kwam Rumi bij ons terecht… Hij heeft een zacht karakter, rustig en afwachtend, hij is niet gewend gezien noch van tel te zijn, hij wil rustig verder leven in dit leven, zoekt geen complicaties en tracht om op alle manieren gewillig te zijn voor de mens… Als hij maar een bakje eten en wat liefde mag ontvangen is hij al lang blij… Hij gehoorzaamt vlug, bang om iets verkeerd te doen, want de schrik zit er nog goed in… Stilletjes aan zal hij een ander soort mens leren kennen en kan hij rustig ergens thuiskomen, voor het leven dat hem nog rest...

Peggy, bedankt voor je bezoek en je moed

Onze vrijwilliger Peggy, sinds lange tijd ziek door alom gevreesde kanker, kwam met al haar moed en steun toch onze refugio bezoeken... Ze haalde er kracht en voldoening uit, te mogen deel uit maken van onze rascue projecten... Ze ging met al haar liefde die ze kon geven door de kooien heen, kroelde wie ze maar kon kroelen, recht uit haar hart! Peggy, ondanks dat je zo ziek bent ben je een voorbeeld voor ons om te blijven volhouden en niet op te geven, hetgeen waar wij voor staan... Wij wensen jou het allerbeste toe, hopen zo dat het tij mag keren en dat je weer terug kan komen, met dezelfde passie en overtuiging, moed en kracht… Sterkte en bedankt!

Lulli werd in een zak aan de poort afgezet, met een gebroken pootje...

Lulli was een van de vier pupjes, allemaal broertjes en zusjes, die in een zak achtergelaten waren bij Isabelleke en ze was reeds gekwetst… Wat er heeft gespeeld weten we niet maar de 4 pupjes waren mager, ondervoed en duidelijk niet goed behandeld… Ze zaten samen in een juten zak aan de deur… De hondjes waren allen zo van de kaart dat het even duurde voor ze durfden vertrouwen... Dit is inmiddels helemaal goed gekomen, het zijn aandoenlijke, lieve pupjes geworden… Nulli had een operatie nodig aan haar pootje, met daaropvolgend nog een bijkomende aanpassing, de eerste operatie moest met spoed worden uitgevoerd, nu is het afwachten hoe de tweede operatie haar pootje zal doen genezen... De mensen van de groep van Isabelleke en wij vragen hulp om deze operaties te betalen, wie helpen kan, heel graag… Lulli heeft zeker Bodeguero roots, ze is vrolijk en dankbaar, altijd goed gezind en in voor een spelletje… Als ze straks genezen is zal het zeker een goed hondje worden! Ze heeft het gered, dat is het voornaamste, haar toekomst ligt voor haar...

Twee mama's en 12 pups gedumpt...

Vanmorgen had ik me vergist in de tijd...was een uur te vroeg opgestaan en realiseerde me dat pas als ik naar de refugio reed...geeft niets altijd wat om handen...ik haalde Diane op en we begonnen de hondjes uit te laten voor vertrek...Matie Joppie Daisy en Kibo. Ik hoorde al op de  achtergrond een hond blaffen maar dacht...eentje v d buren....toen we klaar waren en weg reden...ik de weg wilde oprijden zag ik op het punt van ons veld een hond zitten ...we stapten uit  en ze kwam gelijk naar ons toe...op haar nederigste kroop ze naar ons.. toen Diane haar oppakte zag ik plots heel veel oortjes op de achtergrond...ik zei tegen Diane....kijk eens keer achter je...Een grote chaos van wemelende pupjes keken ons aan met nog een ander moedertje bleek achtertaf...omdat we toch te vroeg waren...is het zo bestemd geweest? Hebben we mama's en pups...12 aub in veiligheid gebracht...ongelooflijk maar waar . Maandagmorgen goede morgen ...

5 hondjes gered van de verdrinkinngsdood,...

Deze 5 lieverds Yanna, Voske, Tini, Zorro en Lara werden gered van de verdrinkingsdood bij een oud vrouwtje in Cartama. Een van de hondjes, Yanna, had zelfs popjes… die hebben geluk gehad! Ze maakten deel uit van een 50-tal hondjes die de dame doorheen de jaren gered had van de straat… Ze had nooit een van hen gecastreerd en het aantal honden groeide, en groeide… Tot de overstroming kwam en de nood hoog was… Toen ontdekten ze pas wat een groot aantal hondjes bij haar leefde… Dankzij heel veel geluk werden de meesten gered maar enkelen lieten jammer genoeg hun leven, heel triest… Vijf van hen zijn nu bij ons…

Onze refugio onder water

Het was weer een dagje,...

Lieve, mooie Enan,...

Enan wacht al zo lang op zijn forever home.

Farah, hoogzwanger aan de poort,...

Ze waren al overal geweest met de hoogzwangere Farah, ze stond erbij met haar dikke buikje en droevige snoet… Nergens wilden ze haar, groot en zwart, en ook nog zwanger… Het dodenstation was hun laatste mogelijkheid… Daar zou Farah geen 10 dagen meer geleefd hebben want ze had geen chip, en aangezien ze daar dezer dagen ook ei en eivol zitten, zijn levens van geen tel… Farah is een rustige lieve labrador, ze gaat elke dag beter maar heeft geen liefde noch aandacht gekend… Als je haar aanhaalt straalt ze heel even om dan weer in haar trieste motie te gaan, ze moet het allemaal even verwerken… Iemand zal haar in z'n hart sluiten… Dat is hetgeen dat ze verdient en waar we aan zullen werken… Ze is sociaal en zacht met haar medebewoners, en lief met de vrijwilligers en studenten…

Sus,...

Wie geeft onze Sus eindelijk zijn welverdiende warme mand, deze lieverd wacht al zo lang.

Sucre en Scofield, twee Valentijntjes aan de beurt...

Ze kwamen een tijdje geleden binnen in bedenkelijke omstandigheden... Beiden werden gevonden ergens in een vuilbak bij een vrijwilliger in de buurt. Ze waren meer dood dan levend… Toen ze de hondjes vond en binnen bracht dachten we niet dat ze het zouden redden maar ja hoor, ze zijn erdoor gekomen. Ze stelen ieders hart, het zijn Pit Bull kruisingen met karakter maar bij ons super sociaal gevormd… Ze lopen sinds een maand aan onze burelen en daar krijgen ze van iedereen, mens en dier, knuffels en normen aangeleerd. Het zijn onze Valentijntjes vandaag want we willen graag dat zij vandaag de aandacht krijgen… Onze wens is dat ze bij verantwoorde baasjes terecht komen, mensen die het ras kennen en hen een rechtvaardige opvoeding geven, hen als echte vrienden in huis halen… Het is zo jammer dat dit ras, samen met nog enkele andere rassen zo wordt gediscrimineerd… Ze worden puur en vriendelijk, mensgericht geboren… Onze Sucre en Scofield moeten gelukkig worden nadat ze voor dood werden achter gelaten… Ze kijken zo grappig naar je, boos en ernstig, maar als je ze knuffelt dan pas komen die lieve schatten helemaal los… Ze kennen tot op heden alleen spelen en knuffelen, lopen en rennen met andere honden, groot en klein, hun start is goed gemaakt… Wie zet deze missie verder en maakt er gelukkige hondjes van, van onze twee Valentijntjes… Op hoop van zegen

Angela gered uit het dodenstation...

Angela werd met enorme tumoren gedumpt in een dodenstation… Ze heeft waarschijnlijk heel wat nestjes op de wereld gezet maar vandaag is ze een wegwerpartikel… Ze werd door zowat iedereen aangevallen omdat ze een te onderdanig en nederig karakter heeft… Ze is nooit gewend geweest ook maar enige waarde te hebben voor iemand, zeker niet voor zichzelf… Als je ziet hoe deze hond moest leven, met die enorme tumor onder haar buikje, draait je maag rond… Eens bij ons, stelde onze dierenarts ook nog eens mastitis vast en werd duidelijk dat ook de tumoren rondom haar tepeltjes verwijderd dienen te worden… Het wordt een zware operatie, maar we gaan het wel doen… Het is een oudje, maar wat een lieve schat… We hopen dat ze toch nog een tijdje geluk mag kennen… Ze zal het zo heerlijk ervaren, zo appreciëren, haar dankbare snoet is nu al zo hartverwarmend...

Papie en kinderen op straat,...

Een heel bang wit hondje met pups stond aan de poort... Ze moesten 'hen' niet meer, 3 witte hummeltjes... Bang kijkend, van de mama weg gerukt, weg van hun vertrouwelijke omgeving... In eerste instantie denk je 'weer een mama met pups'... Maar neen hoor, dit keer was het Papie met zijn kroost. De moeder kregen we niet, altijd handig voor volgende feestdagen en daarbij horende geschenkjes voor de kinderen he... 'Papie' hebben we hem genoemd, hij is zo enorm bang, hij weet niet waar kruipen van angst... We wachten nu af tot hij een beetje ontdooit en los komt... Zijn pupjes hebben we veilig in een fostergezin kunnen plaatsen, Papie daarentegen blijft voorlopig bij ons…

Herminia, een kleine Pinscher van 2 jaar, leefde zo...

Buren waren er al lang niet meer blij mee, ze hoorden dag en nacht het kleine hondje stilletjes kreunen, met daarop direct een zware reactie van haar baas. Hij accepteerde geen enkele tegenwind, noch gemopper van het kleine ding dat sinds pup in deze erbarmelijke toestand moest leven... De grote heerser besliste over hoe en wat. Tot grote ergernis van de omringende buren, maar ze kregen Herminia niet gered... Zolang er eten en water is... Dat ze niet beschut zat en nooit van de ketting kwam, was niet belangrijk, zo stelt de wet... Herminia steelt ieders hart, een timide, niets verlangend hondje dat heel haar leven aan een ketting van amper een meter lang hing, vastgemaakt aan een steen... Eenzaam, en de tijd verbijtend van verdriet en verveling, zag ze haar mooiste tijd als jonge pup voorbij gaan... Eindelijk hebben de mensen om haar heen de strijd gewonnen en werd ze aan ons over gedragen. Haar timide snoetje en haar onschuldige ziel zijn nu eindelijk gered! In het begin was ze een beetje bang, maar dat gaat snel over, slim als ze is, weet ze dat er een andere periode is aangekomen! Ze weegt amper 5 kg, ze is een lieverd die nog lang ergens gelukkig kan worden…

Een Spaans kattenvrouwtje verteld,...

Han masacrado la colonia de La Puntilla. Han matado a palos a 19 gatos y han dejado alli los cadáveres. Se sabe quièn ha sido.

Het verhaal van Marcela en haar pup,...

Het verhaal van deze Epagneul Breton van amper 9 kg is schrijnend... Haar baasje is een boer uit de campo, hij haalde Marcela in huis dankzij de een of andere buurman die weer eens een nestje pupjes had. Even voor de kleinkinderen, een bewegend 'vierpotig dingetje' in huis, waarom niet? Eens de pup eraf, en eens Marcela Marcela wilde zijn, was het genoeg... Ze is amper een jaar oud. Zoals de natuur het geregeld heeft werd Marcela uiteraard zwanger na haar eerste loopsheid. Toen de pupjes ter wereld kwamen werd ze in een lege, vuile container vast gemaakt. Geen dak boven haar hoofd, geen dekentje, noch een stuk karton om zich te beschermen tegen de koude, regen of wind... Een voor een stierven de pupjes van ontbering, slechts eentje overleefde... Toen we deze melding kregen, hebben we onmiddellijk ingegrepen en hebben zonder moeite, maar veel te laat, moeder en zoon kunnen weg halen. Mama en haar enige overlevende pup werden gered. Ook dit pupje is erg zwak en het mag een mirakel heten als kleine Marcel het redden zal... Moge ons werk beloond worden, met dank aan alle vrijwilligers, aan alle mensen die met deze operatie mee leefden... We hopen dat het een meer dan Happy End mag worden,...

Loucia verloor haar pootje in een val,...

Loucia was een hondje dat leefde bij een familie waar ze geen waardig bestaan had, ze kreeg nauwelijks eten, 
van verzorging kwam weinig of liever helemaal niets terecht.
Het hondje was jong en werd loops, kort daarop werd ze zwanger en bracht haar pupjes ter wereld in erbarmelijke omstandigheden, ..
Ze moest zien aan eten te geraken om haar kroost in leven te houden en liep dagelijks de vuilbakken af,..of liep aan de rand van het bos zoekend naar eten,…toen ze op een dag het bos in liep werd ze gevangen in een val,…
De baasjes wilde er niets meer mee te maken hebben,…
Loucia werd door de val levenslang verminkt, haar pootje werd acuut geamputeerd … nadat Loucia naar ons kwam, we  de pupjes ophaalde werd het verhaal nog triester, elk van hen stierf van ontbering en ondervoeding,...
Loucia vocht en wilde zo graag haar pupjes gelukkig zien worden maar geen van hen heeft het gered,…
Mama Loucia leeft nu op drie pootjes, moet alles even verwerken, maar blijft vriendelijk en dankbaar,..
Ze is van karakter een rustig dankbaar gelaten hondje,..

MImi, herdertje van 7 maanden, achter gelaten in een appartement,...

Mimi is een herdertje van 7 maanden werd aangekocht door een echtpaar,…

Op politiebevel werden de drie honden van hun trieste bestaan gered,...maar nu??

We kregen al een jaar geleden deze klacht binnen, sinds is het in handen van de politie en de urbanisatie waar de drie honden leefden, …

Nicolas heeft SIDA,...en dan?

Nicolas is een pracht kat als je hem ziet,…6 kg, een gouden karakter,….maar,..
Hij werd van een balkon gegooid en brak hierbij een pootje en kwetste ernstig zijn andere pootje, hij werd door de vinder af gegeven aan de poort, in een grote kartonnen doos,..opgeruimd staat netjes,…
Waarom denk je dan…en …Hoe kan je dat,..maar we weten nu waarom, onze stakkerd heeft ergens de ongeneeslijke ziekte Inmunodeficiencia felina,
en dat zal hoogst waarschijnlijk de reden zijn van zijn dumping,
Hij kan hier heel oud mee worden maar zijn ziekte kan hij over geven aan andere poezen indien ze seksueel contact hebben of vechten, daarom zoeken wij ergens zwaar hij alleen als poes zou zijn, of met honden, want die zijn hem dierbaar,..
Nicolas is een lieverd maar heeft dus een zwaar rugzakje mee sleurend,….
Toch past ook op zijn leventje een dekseltje,..mensen die geen poezen hebben of mensen die ergens een hond hebben die een poes als vriend willen,…

Het gaat niet altijd over rozen,...het verhaal van Betty,....

Betty haar leven begon in Spanje als zijnde een Drie Koningen geschenkje,…

Vandaag vrijdag Aurora werd gered van een zigeunerkamp,...Dieronwaardig!!

Ja mensen dit is een hond, zij werd gevonden aan de rand van een zigeunerbuurt, waar mens en dier niet gerespecteerd wordt,
Jonge kinderen gooiden met stenen naar haar, dat was wat opviel en toen zagen ze de arme in elkaar gekrompen ziel in een hoekje zo ver mogelijk weg kruipen,
Ondanks dat ze nog nauwelijks op haar pootjes stond ging het staartje van geluk met het ontvangen van twee mensenhanden rond dat tere lijfje.
Dit keer handen om haar gelukkig te maken,..
Ondanks de zware en onwaarschijnlijk heftige verwaarlozing heeft ze het vertrouwen in de mens niet verloren, integendeel, ze legt dat tengere koppie in je handen, en eet en eet en eet, dat was al heel lang geleden,..
Alle mediterranen testen zijn negatief, ze is gewoon uitgehongerd, ze moesten haar niet meer, ze zou wel dood gaan.
Maar AURORA, heeft dit alles doorstaan, nu begint haar leven,..en dit zal anders worden.
Het kent geen woorden, noch begrip voor wat honden en andere dieren hier moeten ondergaan,..het is onbegrijpelijk.

Celien reeds afgestaan, pas vlak na de Kerst,...

We kunnen haar echt niet bijhouden, ze is te jong, het is een puppy,..

Onze Oliver is gelukkig,...

 

Mosis

 

Ipanema, aan de poort,...een levens skelet...

 https://www.youtube.com/watch?v=JT8F_ZUyEeA

Help de honden en geef...

doneren

De website van ACE | SHIN maakt gebruik van cookies.