We hadden twee vluchten maandagochtend. `S morgens vroeg verliep alles heel vlotjes.
Jos kwam zijn eigen hondjes ophalen, fier als een gieter stond hij met zijn lievelingen op de luchthaven en wij waren heel erg blij met een adoptant zoals hij, vooral ook omdat het twee pups zijn, Lamin en Lamina, beiden heerlijke zwarte hondjes. Ook Denise bracht haar foster hondje Patel naar haar vertrek uit Spanje.
Nadat de Nederlandse vlucht weg was moesten we ons heel erg haasten om de tweede vlucht op te halen, maar toen kregen we te horen dat ons Belgenland volledig plat lag door een algemene staking. Dus stuurde we onze fosterhondjes terug naar huis en reden weer naar de refugio.
Daar aangekomen waren we druk bezig met de zieke galgo en de andere zorgenkinderen, tot er plotseling bericht kwam dat de vlucht naar Belgie wel doorging.
En dan moet je toveren, niet vlug zijn maar heel vlug!!
We toverden ons richting luchthaven, de tijd drong, even laag vliegen! En toen na de tunnel, je wil het niet geloven, Flikken!!! Politie en ik moesten opzij.
Ik stak mijn handen in de lucht,... Keek naar de politieagent en zei hem, mijn hondjes moeten vertrekken en nu hou jij me nog tegen, aub meneer laat ons gaan.
Max ging tekeer als een gek in de auto, hij brieste het uit en de politieagent zei; jouw hond is duidelijk niet politiegezind, waarop ik antwoordde dat dit absoluut zo was. Hij keek naar mij, naar Max, naar de hondjes, "KOMAAN, ZEI HIJ, RIJDEN MAAR, EN GA JE HONDJES WEGBRENGEN!!!"
Ik had hem wel kunnen omhelzen van blijdschap en dus naar de terminal, toen konden we wel inchecken maar de fosterhondjes waren er nog niet. Even nog wat meer stressen, maar daar kwamen ze hoor, onze Jane met haar man Alex. Wat een geluk, nu door de douane en ja, daar gingen ze dan, op de valreep, iedereen nog mee naar een nieuw thuis.
Eind goed al goed.... Op een blauwe maandag!
Fabienne
Jos kwam zijn eigen hondjes ophalen, fier als een gieter stond hij met zijn lievelingen op de luchthaven en wij waren heel erg blij met een adoptant zoals hij, vooral ook omdat het twee pups zijn, Lamin en Lamina, beiden heerlijke zwarte hondjes. Ook Denise bracht haar foster hondje Patel naar haar vertrek uit Spanje.
Nadat de Nederlandse vlucht weg was moesten we ons heel erg haasten om de tweede vlucht op te halen, maar toen kregen we te horen dat ons Belgenland volledig plat lag door een algemene staking. Dus stuurde we onze fosterhondjes terug naar huis en reden weer naar de refugio.
Daar aangekomen waren we druk bezig met de zieke galgo en de andere zorgenkinderen, tot er plotseling bericht kwam dat de vlucht naar Belgie wel doorging.
En dan moet je toveren, niet vlug zijn maar heel vlug!!
We toverden ons richting luchthaven, de tijd drong, even laag vliegen! En toen na de tunnel, je wil het niet geloven, Flikken!!! Politie en ik moesten opzij.
Ik stak mijn handen in de lucht,... Keek naar de politieagent en zei hem, mijn hondjes moeten vertrekken en nu hou jij me nog tegen, aub meneer laat ons gaan.
Max ging tekeer als een gek in de auto, hij brieste het uit en de politieagent zei; jouw hond is duidelijk niet politiegezind, waarop ik antwoordde dat dit absoluut zo was. Hij keek naar mij, naar Max, naar de hondjes, "KOMAAN, ZEI HIJ, RIJDEN MAAR, EN GA JE HONDJES WEGBRENGEN!!!"
Ik had hem wel kunnen omhelzen van blijdschap en dus naar de terminal, toen konden we wel inchecken maar de fosterhondjes waren er nog niet. Even nog wat meer stressen, maar daar kwamen ze hoor, onze Jane met haar man Alex. Wat een geluk, nu door de douane en ja, daar gingen ze dan, op de valreep, iedereen nog mee naar een nieuw thuis.
Eind goed al goed.... Op een blauwe maandag!
Fabienne
printen >
